Bałtyk to jeden z najbardziej śródlądowych mórz świata, połączony z Atlantykiem jedynie wąskimi cieśninami duńskimi. Niska wymiana wód, duża powierzchnia rzek wpadających do morza i krótkie lato sprawiają, że woda nagrzewa się powoli i równie wolno oddaje ciepło jesienią. Bałtyk jest jednym z najmniej zasolonych mórz na świecie, dzięki czemu zachowuje się miejscami niemal jak akwen słodkowodny – co odbija się też na florze i faunie. Polskie wybrzeże charakteryzuje się szerokimi, piaszczystymi plażami, łagodnym wejściem do wody i znaczną częstotliwością wiatrów wschodnich i zachodnich, które potrafią w ciągu jednego dnia obniżyć temperaturę wody nawet o 5–7°C w wyniku zjawiska upwellingu.
Latem temperatura wody mieści się w przedziale 17–20°C, zimą spada do 2–5°C. niskie zasolenie (ok. 7–8‰), znacznie niższe niż w oceanach. przejrzystość 5–10 m w sezonie letnim, lokalnie ograniczona przez zakwity glonów.
Latem temperatura wody w Morzu Bałtyckim mieści się w przedziale 17–20°C, zimą 2–5°C. Najcieplejszy miesiąc: sierpień (średnio 18–20°C).
Komfortowy sezon kąpielowy nad Morza Bałtyckiego obejmuje lipiec, sierpień, czasem połowa czerwca i początek września.
Prądy odpływowe (rip currents) po sztormach – nawet przy słonecznej pogodzie. Zakwity sinic w okresie czerwiec–sierpień, szczególnie po długich okresach upałów. Upwelling – nagłe spadki temperatury wody przy silnych wiatrach od lądu.