Morze Norweskie to fragment północnego Atlantyku otaczający wybrzeże Skandynawii i Wysp Owczych. Pomimo wysokiej szerokości geograficznej woda jest tu cieplejsza, niż wynikałoby z położenia – dzięki Prądowi Norweskiemu, odgałęzieniu Golfsztromu. To region o spektakularnych fiordach, wodospadach uchodzących wprost do morza i kamienistych plażach. Kąpiel w lipcu i sierpniu jest możliwa, ale wymaga przyzwyczajenia – woda rzadko przekracza 14°C, a w fiordach bywa o 3–4°C chłodniejsza. To akwen dla miłośników morsowania, kajakarstwa morskiego i obserwacji dzikiej przyrody, nie dla tradycyjnego wypoczynku plażowego.
Latem temperatura wody mieści się w przedziale 10–14°C, zimą spada do 4–6°C. wysokie zasolenie oceaniczne (ok. 35‰). bardzo wysoka, woda krystalicznie czysta.
Latem temperatura wody w Morzu Norweskim mieści się w przedziale 10–14°C, zimą 4–6°C. Najcieplejszy miesiąc: sierpień (do 13°C w zatokach).
Komfortowy sezon kąpielowy nad Morza Norweskiego obejmuje kąpiel raczej nie dla większości – krótkie okno w lipcu i sierpniu.
Hipotermia – pierwsze objawy mogą pojawić się już po 10–15 minutach w wodzie poniżej 12°C. Duże meduzy z gatunku bełtwy festonowej – kontakt z nimi jest bolesny.